این نتیجه گیری دانشمندان ایتالیایی پس از انجام یک متاآنالیز مطالعاتی است که مصرف ترکیبی این دو داروی گیاهی را بررسی می کند.

بربرین به طور طبیعی در گیاهان دارویی مانند گلدنسل و انگور اورگان وجود دارد، در حالی که سیلیمارین در دانه های گیاه خار مریم وجود دارد.

دانشمندان یافته‌های پنج کارآزمایی بالینی تصادفی، دوسوکور و کنترل‌شده با دارونما (rct) را که استاندارد طلایی شواهد در نظر گرفته می‌شد، مرور کردند. نتایج نشان داد که مصرف همزمان بربرین و سیلیمارین با بهبود قابل توجهی در چندین اندازه گیری کلسترول همراه بود.

یافته ها نشان داد که این ترکیب با کاهش کلسترول تام 25 میلی گرم در دسی لیتر، تری گلیسیرید 28 میلی گرم در دسی لیتر و کلسترول ldl 29 میلی گرم در دسی لیتر همراه بود، در حالی که سطح کلسترول hdl 6 میلی گرم در دسی لیتر افزایش یافت. ، در مجله phytotherapy research منتشر شد.

علاوه بر این مزایا، داده‌ها همچنین نشان داد که ترکیب گیاهی کاهش قابل‌توجهی در سطح گلوکز خون با میانگین کاهش 7.5 mg/dl مشاهده شد.

یک اثر هم افزایی

داده ها نشان می دهد که این دو داروی گیاهی با هم بهترین کار را دارند.

دانشمندان دانشگاه های بولونیا، لاکویلا و پالرموی ایتالیا می نویسند: «اثربخشی کاهش چربی [بربرین] در انسان کاملاً شناخته شده است و قطعاً توسط یک متاآنالیز قبلی از 27 مطالعه بالینی با 2569 شرکت کننده تأیید شده است. .

در مقایسه با آن متاآنالیز، یافته‌های ما نشان می‌دهد که افزودن سیلی‌مارین به [بربرین] می‌تواند اثر مثبت آن بر متابولیسم لیپید و گلوکز در انسان را بهبود بخشد، و امکان تجویز دوزهای پایین‌تر [بربرین] و در نتیجه کاهش خطر مرتبط با ناراحتی گوارشی که به وضوح وابسته به دوز است.

در واقع، ملاحظات در مورد تحمل دوزهای پایین [بربرین] ممکن است پیامدهای بالینی مهمی نیز داشته باشد، زیرا به خوبی شناخته شده است که هیپرکلسترولمی یک وضعیت بالینی بدون علامت است که در آن پایبندی و تداوم داروهای کاهش دهنده چربی تجویز شده نسبتاً کم است. و نرخ قطع مصرف در صورت وجود عوارض جانبی یا واکنش های دارویی حتی بیشتر است.

مطالعات مورد تجزیه و تحلیل شامل داده های 497 نفر و طول مطالعات بین 3 تا 12 ماه بود. دوز بربرین 500 یا 1000 میلی گرم در روز بود. دوز سیلیمارین 105 یا 210 میلی گرم در روز بود.